Langs de oevers van onze wateren kan je in het voorjaar de gele lis volop zien bloeien. Nou ja, volop? Dat wordt ook steeds minder. Niet voor niets staan zij op de lijst van de beschermde plantensoorten.

gele lis

 

Wij willen ze ook wel graag bij onze vijver hebben, maar áfblijven van de planten die in de natuur staan. Er worden volop irissen gekweekt voor bij de vijver, dus is het niet nodig om roofbouw op onze natuur te plegen.

Het zijn mooie planten met lange groene bladeren. In mei en juni komen daar de mooie gele bloemen in. De bloem bestaat uit 3 buitenste bloembladeren die in het hart de opmerkelijke bruine stippels (honingmarkeringen) vertonen. Deze markeringen dienen om de insecten de weg te wijzen naar het lekkers. Niet omdat de gele lis de insecten zo lief vinden, maar om te zorgen dat de insecten voor de bevruchting zorgen. Deze bloemblaadjes hangen bij volle bloei gekruld naar beneden. De binnenste 3 bloemblaadjes staan meer rechtop. Het is de huiskamer voor de stempel, daar onder de lijst en daar weer onder het vruchtbeginsel. De meeldraden hebben het beste plekje, onder de stijllobben. Deze meeldraden bevatten het stuifmeel wat nodig is voor de bevruchting. Insecten zoals bijen en hommels vliegen van bloem naar bloem, scharrelen rond om de honing, die diep verborgen zit, te pakken waarbij het stuifmeel ook op hun rug komt. Gaan ze nu naar de volgende bloem dan komt stuifmeel van hun rug op de nieuwe bloem. Dit wordt in dank aanvaard en als ruil krijgen de insecten een lekker maaltje.